Had ik maar een terugtraprem

Laatst was ik een prachtige gravel rit aan het maken in de omgeving van Hilversum. Het was p*#t p#@@e weer. De regen kwam met bakken uit de hemel, de paden waren glad en vanaf de eerste meter alleen maar herrie van de remschijven. Het schurende geluid van vuil langs remblokjes en schijven hadden mij moeten waarschuwen.
Rechtdoor tegen het hek leek mij geen goed idee
Toen we een klein stukje moesten afdalen om onder de snelweg door te fietsen, weigerden mijn schijfremmen ook maar iets te doen. Terwijl de snelheid van mijn fiets toenam, nam de tijd om een beslissing te nemen wat ik moest doen in rap tempo af! De paniek sloeg toe toen er een hek voor mij opdoemde. Zo’n hek waar je zigzaggend doorheen moet om vaart te minderen voordat je het tunneltje induikt. Vaart minderen wilde ik maar al te graag, het hek rammen leek mij geen goed idee.

Ik had drie opties. Een, rechtdoor tegen het, dat zou pijnlijk worden. Twee, links langs het hek wat mij waarschijnlijk niet genoeg zou afremmen of optie drie. Rechts langs het hek, dwars door de bramenstruiken. In de hoop dat er geen draad door de struiken was gespannen of dat ik geen overwoekerde gaten in zou duiken. Kortom drie opties met meer dan genoeg onzekerheden en allerminst één favoriet met een grote kans op succes.

Het werd optie drie. Rechts langs het hek. De bramenstruiken remden mijn vaart goed af, geen draad of kuil die mij lelijk zouden kunnen pijnigen. Ik had geluk. Maar ik vroeg mij wel iets af. Waar is de terugtraprem als je hem nodig hebt en waarom zit hij eigenlijk niet op de racefiets, mtb of gravel bike?

De voordelen van de terugtraprem zijn duidelijk. Het systeem is vrijwel onverwoestbaar, is onderhoudsvrij en dat kun je van schijfremmen niet direct zeggen. Maar er zijn ook nadelen. Zo kan er alleen achter geremd worden. Daardoor rem je maar half zo hard als bij een fiets met voor- en achterrem. Mocht de ketting van de fiets lopen of breken, dan kun je niet meer remmen. Als er lang en hard geremd wordt, bestaat de kans dat je gaat slippen doordat alleen het achterwiel remt.

Is er dan een andere optie? Iets wat altijd en goed remt? De rollerbrake misschien? De rollerbrake zit vaak op luxe stadsfietsen. Dit systeem heeft weinig onderhoud nodig, is makkelijk af te stellen, geen slijtage aan velgen, remt beter dan de velgrem.

Maar nadelen zijn er ook. Door de powermodulator kun je minder hard remmen. Ze zijn zwaar en dat willen we niet op de racefiets en het systeem is niet geschikt om in de bergen mee te rijden.

Voor de sportieve fietsen als mountainbikes, racefietsen en dergelijke blijft de velgrem en de schijfrem de beste optie. De velgremmen zijn licht en remmen goed bij droog weer. Ook aan de velgremmen zitten nadelen. Als het regent verlies je veel remkracht. De velg slijt door het remmen. Vervang je de velg niet op tijd, dan kan de velg uit elkaar knallen. Bij lange afdalingen kan de velg zeer heet worden, met een klapband als gevolg.

De hydraulische schijfremmen zijn eigenlijk de allerbeste optie. Ook in de regen werken de schijfremmen uitstekend. De velg slijt niet en de velg wordt niet warm tijdens een afdaling. Alleen maar hosanna? Schijfremmen zijn kwetsbaar. Er zit weinig ruimte tussen de schijf en de remblokjes. Hierdoor lopen de schijven snel aan.

Conclusie
De schijfrem of velgrem blijft favoriet. De terugtraprem remt weliswaar altijd en is bijna niet kapot te krijgen. Het weegt niet op tegen de remkracht die wordt gegenereerd door met twee wielen te remmen. Goed onderhoud en een goede afstelling door de specialist kan een hoop ellende voorkomen. En anders zijn daar altijd nog de bramenstruiken die redding bieden.

Laat alles zien
/*