Stuiterend richting Roubaix

De klassiekers liggen achter ons en de grote rondes staan op het punt van beginnen. Een mooi moment om terug te blikken op het voorjaar. CYCLOsportive koos voor Parijs-Roubaix om terug te blikken. Rob Bischeroux (lid van Maximus Stampers uit De Meern) deelde met ons zijn verhaal van De Hel voor wielertoeristen.
Het Bos toch de mooiste strook. Een rechte strook van meer dan 2km kasseien.
Hoe gek moet je zijn om Parijs-Roubaix te gaan fietsen?
Niet gek, ik zou zeggen prettig gestoord. Met het huidige materiaal is Parijs-Roubaix (P-R) redelijk goed te doen. Ik ben wel van mening dat ervaring op de Vlaamse kasseien een goede maatstaf is. Vind je die leuk, kun je zeker voor het “zwaardere” werk gaan

Waarom heb je besloten P-R te gaan fietsen?
Eigenlijk zijn er meerdere redenen. De eerste is dat ik de andere 3 april klassiekers al had gereden. Parijs-Roubaix stond dus nog op de bucket list. In 2014 heb ik met Bas Gort de door Lars Boom gewonnen kasseien etappe gefietst. Ik fietste toen nog geen jaar en vond het totaal geen pretje. Deze deelname was om te kijken of het leuker is als je meer ervaring hebt. Ik kan je zeggen dat zo is. De laatste reden is dat ik na meerdere keren de Ronde van Vlaanderen en als voorbereiding daarop de Omloop van Vlaanderen eens over de Noord-Franse kasseien wilde dokkeren.

Wat is er zo ‘mooi’ aan het rijden over de kasseien?
Als je het vaak genoeg gedaan hebt, leer je het trucje. Het klinkt eenvoudig maar als je snelheid maar hoog genoeg is. Dan valt het mee! Dus als je aan een strook begint moet je het zo doseren dat je niet stil valt maar wel genoeg snelheid hebt dat het lekker loopt. Niets is zo mooi als hard over de kasseien te gaan en mensen in te halen in het gootje.

Welke strook van P-R gaf je kippenvel en waarom?
Kippenvel krijg je niet, wel een licht gevoel van angst. Dan blijft het Bos toch de mooiste. Een rechte strook van meer dan 2km kasseien. Dus bij het oprijden zie je waar het einde pas is. Het is de enige strook die niet tussen de weilanden ligt. Bij de profs gaat het spel hier op de wagen. Bij onze tocht van 145km was het ook de eerste. Dat gaf wel een lekker gevoel toen we weer op de weg zaten. We hadden het overleefd en na 45km op de weg, was het echte werk begonnen.

Op welke strook zat je vloekend op je fiets en wenste je dat je liever thuis was gebleven?
Dat was de eerste strook na de laatste stop, dus op 115km. Het was maar een ***. We hadden bij de stop nog lekker in de zon gezeten maar bij het vertrek was het weer bewolkt. Mijn benen draaide nog niet lekker toen we die strook alweer opdraaide. Daarna zat ik gelijk weer in mijn ritme.

Het lijkt me een aanslag op je materiaal. Welke voorbereidingen heb je getroffen om zo goed mogelijk De Hel te doorstaan?
Dit jaar heb ik er voor gekozen om het kasseien werk op mijn gravelbike te doen. Niet met gravelbanden maar met 28mm Schwalde Pro-One tubeless. Dus een nog bredere band zonder de binnenband. Het laatste heeft er zeker voor gezorgd dat ik niet lek heb gereden. Bij het verlaten van de Marc Madiot strook, bleek het asfalt 15cm hoger te liggen dan de kasseien. Voor de bunny hop die ik in mijn gedachte had, had ik de kracht niet meer. Het mislukte en mijn achterwiel klapte vol op de rand. Normaal zou dit geresulteerd hebben in stootlek, maar helemaal niets aan de hand.

Hoe bereid je je lichaam/geest voor op deze beproeving?
Goed doortrainen in de winter, voor mij een combi van spinnen, hardlopen en fietsen op de baan. Daarnaast dit jaar mijn gebruikelijke tochten als de Ronde van Vlaanderen en de Omloop van Vlaanderen. De geestelijke voorbereiding was voor mij het doornemen van het parcours. Omdat ik de stickers die je krijgt bij de tochten niet vind werken. Had ik nu een briefje gemaakt voor op mijn stuurstang: wanneer, hoe lang en hoeveel sterren.

De wielerbaan van Roubaix. Omschrijf het gevoel van die paar ronden over de heilige grond van de wielerbaan in Roubaix.
Dat is niet te omschrijven, ik ken weinig finishplekken die zo mythisch zijn. Het begint al bij het afdraaien van de grote weg. Op de weg staat aan de linkerkant voitures en rechts cyclist. Een eerste herkenning van TV, nog niet heel bijzonder. Maar dan sla je 2 keer rechts en rij je er opeens, dan krijg je wel kippenvel. Helaas voor ons als liefhebber mogen we maar een 1/2 ronde rijden en niet als de profs 1,5.

Volgend jaar weer? Waarom wel/niet?
99% zeker met ons Ronde van Vlaanderen groepje. Maar dan wel de maximale afstand van 170km. De 145 liepen goed, je weet nu hoe en wat.

Wat je mooiste ervaring tijdens P-R?
Dat is het voltooien van de laatste strook. Het gevoel dat je ze overleeft hebt. Ook al weet je dat je nog een paar km over de weg moet.

Wat voor advies kun je mensen geven die P-R in 2020 willen gaan fietsen?
Ik heb 2 tips. Probeer eerst of je kasseien leuk vindt in de Vlaamse klassiekers. Smaakt dat naar meer, investeer dan in de juiste banden. Zeker 28mm en bij voorkeur tubeless.

 

 

Laat alles zien
/*