Gent-Wevelgem: 215 km in vrijheid

Fietsen in Vlaanderen betekent dokkeren over de kasseien, maar fietsen door het Vlaamse land heeft ook een andere kant. Een zwarte bladzijde in de wereldgeschiedenis heeft zich hier afgespeeld. Wereldoorlog I is hier overal zichtbaar. Bomkraters zijn inmiddels mooie glooiende heuvels, maar meer dan 250 militaire begraafplaatsen vertellen een veel minder mooi verhaal. Fietsen door Flanders Fields is ook een herinnering aan de verschrikkelijke periode 1914-1918. Gent-Wevelgem is daar een mooi voorbeeld van. Onze verslaggever Bas Boom reed deze Cyclo, 215 km in vrijheid. Lest we forget.

Tekst en Beeld: Bas Boom

‘The last post’ onder de Menenpoort in Ieper: Lest we forget
1, 2, 3, 12, 13, nóg een en nóg een… Ik werd er stil van. Of eigenlijk vooral heel klein. Eerder waren we bij Tyne Cot Cemetery; een Britse militaire begraafplaats in Passendale waar bijna 12.000 gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog begraven liggen. Daar vertelde een gids ons dat er zich in dit gebied meer dan 250 militaire begraafplaatsen bevinden. En dat in een straal van 8 kilometer om ons heen in slechts 100 dagen tijd bijna 600.000 militairen sneuvelden. Voor niets. De meesten werden nooit teruggevonden. Nog minder geïdentificeerd.

The Last Post
En dus is Gent-Wevelgem meer dan een van de voorjaarsklassiekers. Veel meer. Het is een Monument, maar dan anders; een die ons laat zien tot wat voor waanzin de mensheid in staat is. In de hoop daar lessen uit te trekken voor de toekomst. Alleen al daarom moet Gent-Wevelgem gereden worden. Liefst 4 keer per jaar. Door de profs, maar vooral ook door onszelf en door onze kinderen. En dan telkens om 20 uur, als afsluiting, ‘The last post’ onder de Menenpoort in Ieper: Lest we forget.

215 km in vrijheid
Dit ging allemaal door m’n hoofd toen ik tijdens de Gent-Wevelgem Cyclo langs de zóveelste militaire begraafplaats reed. Het deed me beseffen hoe bijzonder het is dat we überhaupt in alle vrijheid 215 kilometers door het West-Vlaamse en Noord-Franse land kunt fietsen. Dat we grenzen passeren zonder staande te worden gehouden, maar slechts aan de bij de huizen geparkeerde auto’s zien in welk land we ons bevinden. Maar ook dat we over heuvels rijden waarin honderdduizenden gesneuvelde militairen rusten. De meesten overigens niet eens op een officiële begraafplaats, maar ergens in het veld. Of onder de weg.

Natuurlijk is Gent-Wevelgem voor de meeste deelnemers ook gewoon een Cyclo. Met start in Wevelgem, 90 kilometers door relatief vlak gebied en dan waaiers opzetten in De Moeren. Maar waaiers heb je echt wat renners voor nodig. En als dan vlak ervoor een van je fietsmaten kramp krijgt en jij de enige bent die het hoort, dan is het ineens een extreem saai en vooral lang stuk over de betonwegen door de open vlakten van een van de beroemdste delen van  Gent-Wevelgem. Niet veel later, na de zóveelste ravitaillering, duik je Frankrijk in en beginnen de klimmetjes: de Catsberg, Mont Kokereel, Mont Noir Ravelput, wéér een verzorgingspunt en Mont Blanchisserie.

Alles geven op de Kemmelberg
Eenmaal terug in België doemt de Kemmelberg op: een smerig klimmetje dat vals plat begint op prachtig asfalt, maar al snel steiler en steiler wordt. Daar waar het asfalt overgaat in kasseien laat m’n computer al percentages van ver boven de tien procent zien. Niet veel later zelfs boven de twintig. En dat doet pijn met al bijna 200 km in de benen en een lijf van ruim 90 kilo. Op het moment dat ik overweeg af te stappen zie ik in m’n ooghoeken een van m’n fietsmaten die bovenop de Kemmel staat te filmen met z’n iPhone. Dat nooit! Ik verbijt de pijn en knal de laatste meters omhoog. Gehaald. Wát een rotzak deze klim!

VDB
Dan wachten de Plugstreets; ruim 5 kilometer over onverharde wegen als eerbetoon aan de Kerstbestanden van 1914. Iets verderop nog een kleine tussenstop bij het graf van ‘VDB’ die langs de route op de begraafplaats van Ploegsteert, begraven ligt. Daarna is het nog ruim 30 kilometer genieten tot aan de finish, Uiteraard dezelfde finish als die de profs de dag erop zullen passeren. En ook daar is alles weer perfect geregeld: van de bewaakte fietsenstalling tot de frietkot en de bierkar.  Ongelofelijk hoe goed dit evenement is georganiseerd: voldoende parkeerplekken, perfect uitgepijld, voldoende seingevers, liefst vijf(!) verzorgingsposten met volop en gevarieerd eten en drinken en dat alles voor net twintig euro. Kan menig cyclo in Nederland en België nog wat van leren, maar de belangrijkste reden om deze cyclo te rijden gaat toch echt over alles behalve de cyclo zelf.

Wil je weten hoe je goed voorbereid aan een cyclo van meer dan 120 km begint? Check dan de volgende link: Rijden of Racen

Wil jij ook schrijven over jouw avonturen op de fiets? Stuur een mail naar gv@cyclosportive.nl en deel jouw verhalen met ons.

 

Laat alles zien
/*